blogsurf

vrijdag 22 augustus 2014

Augustus

 
Auteur:
John Williams
Genre:
Fictie
 
 
Uitgever:
Lebowski
ISBN-nr:
9789048820603
Formaat:
Paperback
 
 

JOHN WILLIAMS BEWIJST MET ZIJN ROMAN OVER HET OUDE ROME NOG EENS ZIJN VERBEELDINGSKRACHT4

 

Na de recente heruitgaven van Stoner (1965) en Butcher's Crossing (1960) wisten we twee dingen: John Williams (1922-1994) was niet alleen een geweldige schrijver, maar bovendien verbijsterend veelzijdig.

Dat hij in Stoner indringend over de academische wereld schreef, kon je nog verklaren uit zijn eigen jarenlange docentschap aan de Universiteit van Denver. Maar de knalharde levensechtheid waarmee hij in Butcher's Crossing de lezer de 19de-eeuwse bizonjacht liet meebeleven, maakte duidelijk dat Williams over een reusachtige verbeeldingskracht beschikte.

Wie daaraan nog twijfelde, hoefde er alleen maar op gewezen te worden dat Williams ook nog een roman schreef die gesitueerd is in het Oude Rome: Augustus. In de maand die naar deze legendarische figuur werd vernoemd (en waarin hij toevalligerwijs ook overleed) is nu de Nederlandse vertaling van dit werk verschenen.

Ook deze roman wijkt - in toonzetting, onderwerp, tijdsperiode en structuur - sterk af van Williams' andere boeken. Augustus beschrijft het leven van de eerste Romeinse keizer (63 v. Chr.-14 na Chr.) en wel in de vorm van brieven, passages uit historische geschriften, dagboeken, senaatsverslagen, gedichten en andere geschreven teksten.

Williams koos bewust voor deze minder gebruikelijke vorm. Hij vermoedde dat het hem niet zou lukken zijn boek in een conventionele verhalende stijl te gieten zonder dat het als een film van Cecille B. DeMille of een historische roman zou gaan klinken. 'En ik wilde niet dat het historisch klonk. Voor mij waren het levensechte, hedendaagse mensen.'

De teksten waaruit Augustus is opgebouwd zijn stuk voor stuk fictief, maar zijn presentatie van het leven van keizer Augustus is, op een aantal kleinigheden na, conform de historische consensus. Je kunt het boek lezen als een verzameling verloren gewaande maar teruggevonden en op glorieuze wijze tot een helder gestructureerd geheel bijeen gebrachte historische documenten.

De roman opent met een brief van Julius Caesar aan zijn nicht Atia. Hij beveelt haar dat ze haar zoon - Gaius Octavius, de latere Augustus - naar Apollonia dient te sturen, waar zijn opvoeding zal worden voltooid. Want Caesar heeft grote plannen met de jongen.

Vertaald uit het Engels door Edzard Krol

maandag 11 augustus 2014

recensie: Veep

Blunder na blunder

12 juli 2014

 

De leukste politieke satire van dit moment heet Veep, een serie van Armando Iannucci voor het Amerikaanse betaalkanaal HBO.


Plaats van handeling is het kantoor van de vice-president van de VS. Deze volstrekt incompetente en narcistische Selina Meyer (glansrol Julia Louis-Dreyfus) heeft een ongekende dadendrang maar nauwelijks macht.

Niet zo kosher

In het tweede seizoen lijkt haar machtsbasis zich enigszins te verbreden. Haar partij lijdt bij een tussentijdse verkiezing een verpletterend verlies. Uit onderzoeken blijkt dat de inzet van de veep een nog groter verlies heeft voorkomen. Meyer wisselt de portefeuille voedselveiligheid in voor buitenlands beleid en dat is vragen om moeilijkheden.

Tijdens een werkbezoek aan een boerenmanifestatie moet ze commentaar geven op de Joods-Palestijnse kwestie nadat haar dochter een anti-Israelische film de hemel in heeft geprezen en een Iraans vriendje blijkt te hebben. Met op de achtergrond een geroosterd varken aan het spit spreekt ze de verzamelde pers toe. Een niet zo kosher beeld dat tot grote paniek leidt bij alle adviseurs.

Felle oneliners
Zo stapelt Meyer zelf blunder op blunder en reageert ze zich in felle oneliners af op haar eveneens stuntelende staf. Directe toegang tot de president wil ook dit seizoen niet lukken. Met de nieuwe seniorstrateeg van het Witte Huis voert ze een strijd op leven en dood. Het tempo van de grappen en scheldkanonnades blijft ook dit seizoen hoog. Veep blijft ook dit seizoen behoren tot één van de betere komedies van vandaag de dag.

 

dvd corner: Metro Manila

Een thrilla in Manila

7 augustus 2014

 


 

Metro Manila schetst de helletocht van het jonge stel Oscar en Mai door de Filipijnse hoofdstad. Een sociaal portret vermomd als thriller.

Zou Metro Manila soms stiekem een voorlichtingsfilm zijn van de Filipijnse overheid? Waarschuwing: kom niet naar de stad. Het is er overbevolkt, er is nauwelijks werk, niemand is te vertrouwen, ze hebben het voorzien op uw vrouw, en zelfs op uw kinderen.

Die boodschap heeft Oscar en Mai in ieder geval nog niet bereikt. Wanneer er geen geld meer te verdienen is met de rijstbouw vertrekken ze met hun twee kinderen naar de stad. In Manila worden ze op de eerste dag meteen van hun spaargeld beroofd door een oplichter die nietbestaande woningen verhuurd. De eerste werkgever betaalt Oscar uit in droog brood. Uit nood neemt Mai een baantje in een stripclub.

Dood en verderf

De Engelse filmmaker Sean Ellis schetst inMetro Manila de Filipijnse hoofdstad als een kwalijk riekende poel vol dood en verderf. Om de toeschouwer bij de les te houden verpakt Ellis zijn sociaal drama als een thriller. Het tweede uur van de film wordt de spanning flink opgeschroefd wanneer Oscar een baan krijgt bij een firma in geldtransporten.

Even lijkt het goed te komen met het gezin. Maar dan blijkt werkelijk niemand te vertrouwen, ook niet de nieuwe, goedlachse collega's. Oscar is plotseling de spil in een complot dat draait om gestolen geldkoffers. Het wachten is op de onvermijdelijke overval op de gepantserde geldtransportwagen.

Meeleven zonder illusies
Ellis heeft een paar aardige plotwendingen in de mouw. En door de kalm opgebouwde spanning, en het in het eerste uur geschetste portret van het gezin in nood, is het makkelijk meeleven met het Oscar en Mai, zelfs als de film even dreigt te verzanden in standaard formulewerk. Aan het eind herpakt Ellis zich weer. In Manila bestaan geen happy endings, wat de meisjes in de massagesalons ook mogen beloven.